Flexibel werken

De laatste jaren is er meer aandacht gekomen voor het idee om werkenden meer individuele speelruimte te geven bij de invulling van de werktijden. In 2011 is een wetsvoorstel tot ‘flexibel werken’ gedaan, waarmee men naast de mogelijkheid om de arbeidsduur te wijzigen (Wet aanpassing arbeidsduur) ook het recht om te verzoeken tot specifieke arbeidstijden en arbeidsplaats wil regelen. Tot een wettelijk kader (modernisering verlofregelingen en arbeidstijden) is het nog niet gekomen, maar het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid onderschrijft het belang van flexibiliteit in arbeidsduur, -tijden wel. Het thema maakt eveneens onderdeel uit van het in april 2013 bereikte Sociaal Akkoord. Het kabinet roept daarin de sociale partners op ‘een versterkte inzet te doen op cao-afspraken die de combinatie van arbeid en zorg ondersteunen’. In dat kader worden onder meer zelfroosteren en flexibel werken genoemd. Afspraken over thuiswerken en flexibele werktijden komen in toenemende mate in cao-onderhandelingen aan de orde. Zo zijn bijvoorbeeld ook de arboregels voor het werken op andere plekken zijn versoepeld. Vanuit het emancipatiebeleid wil men de afstemming van werk en privé ook faciliteren ‘via de mogelijkheden die flexibel werken biedt’, zoals meer zeggenschap over de werktijden.

Ons standpunt

Waarschijnlijk zal flexibiliteit ook de komende jaren in de belangstelling blijven staan. Nieuwe technologie maken plaats- en tijdonafhankelijk werk meer dan voorheen mogelijk en terminologie als Het Nieuwe Werken raakt steeds meer ingeburgerd. Wij brengen het punt telkens weer aan de orde zodat werkende ouders makkelijker een balans kunnen krijgen tussen zorg en werk.

terug